اشعار وداستانهای عشقی

قلب خانه اي است با دو اتاق خواب در يکي رنج ودر ديگري شادي.

نبايد زياد بلند خنديد وگرنه رنج در اتاق ديگري بيدار مي شود.

سکوت را مي پذيرم اگر بدانم روزي با تو سخن خواهم گفت،

غم را مي پذيرم اگر بدانم روزي در کنار تو شادي را احساس خواهم کرد،

مرگ را مي پذيرم اگر بدانم روزي خواهي فهميد که دوستت دارم....

زندگی یعنی چه؟؟؟

تو از من بی خبر٬ من از تو دلتنگ

جدایی بین ما فرسنگ فرسنگ

دلم از شیشه است اما ندانم

چه کس بر شیشه من میزند سنگ!

هر چه کنی بکن ولی٬از بر من سفر مکن

یا که چو میروی مرا٬وقت سفر خبر مکن

روز جداییت مرا یک نگه تو میکشد

وقت وداع کردنت٬بر رخ من نظر مکن!